🔹اختلالات گسترده در سامانههای چند بانک بزرگ کشور طی روزهای اخیر، نه تنها روند خدماترسانی به مشتریان را با چالش جدی مواجه کرد، بلکه به دلیل وابستگی سامانه سوخت به برخی از این بانکها، موجی از شلوغی را در پمپبنزینها نیز رقم زد.
🔹این حمله سایبری که از سوی کارشناسان تأیید شده، این پرسش را دوباره زنده کرده که اگر چنین رویدادی در دوران جنگ تحمیلی رخ میداد، چه پیامدهایی برای کشوری که بخش قابلتوجهی از مردم آن در شهرستانها و دور از خانههای خود به سر میبردند، به همراه داشت؟
🔹بیگمان فشار روانی و اختلال در دسترسی به خدمات بانکی و کارتی، مصیبتهای جنگ را چند برابر میکرد.
🔹براساس اسناد و گزارشهای منتشرشده در خبرگزاری فارس، در آن مقطع حساس، مسئولان وقت با اتخاذ تدبیری هوشمندانه، دسترسی به اینترنت بینالملل را قطع کردند. هدف اصلی این اقدام، بستن یکی از مهمترین گذرگاههای حملات سایبری و خرابکارانه دشمن بود تا خدمات حیاتی و زیرساختی کشور، از جمله نظام بانکی و سوخترسانی، با اختلال مواجه نشود.
🔹در آن روزها، شماری از رسانهها و فعالان فضای مجازی، این تصمیم را به بهانهی جلوگیری از اطلاعرسانی، رد کردند و آن را فاقد توجیه فنی دانستند. اما اکنون و با تکرار الگوی مشابهی از حمله سایبری، واقعیت آن تدبیر دفاعی بیش از پیش عیان شده است.
🔹با این حال، تأکید بر این اقدام به معنای نادیده گرفتن ضرورت تقویت زیرساختهای دفاعی نیست. کارشناسان بارها هشدار دادهاند که باید توان سایبری کشور به سطحی ارتقا یابد که در شرایط بحرانی، نیازی به محدودسازی شبکه نباشد. اما در شرایط جنگیِ تمامعیار، هر اقدامی که از فلجشدن خدمات عمومی و سوءاستفادهی دشمن از خلأهای امنیتی جلوگیری کند، یک ضرورت غیرقابلانکار است.
🔹اکنون و با فاصله گرفتن از آن روزها، میتوان قضاوت دقیقتری داشت. تصمیم قطع اینترنت در جنگ، نه یک اقدام سیاسی که یک راهبرد دفاعی برای حفظ معیشت و امنیت مردم بود. درس امروز هک بانکها، راستیآزمایی همان تدبیر دیروز است؛ تدبیری که اگر اجرا نشده بود، آن روز در اوج یک جنگ فراگیر، شاهد فروپاشی خدمات ضروری کشور بودیم.
📢آخرین اخبار و رویدادهای کرج:
🔗@karaj_online_ir
🌐 karaj-online.ir
