وضعیت راهبردی و سناریوهای محتمل در ادامهٔ مواجههٔ ایران و آمریکا

🔹در پی تمدید یک‌جانبهٔ آتش‌بس از سوی آمریکا و تداوم محاصرهٔ دریایی ایران، فضای راهبردی منطقه به نقطهٔ عطفی حساس رسیده است.
🔹ارزیابی‌ها نشان می‌دهد که آمریکا تلاش دارد از باتلاقی که در ماه‌های گذشته در آن گرفتار شده، با کمترین هزینهٔ راهبردی خارج شود.
🔹از یک سو، گمانه‌زنی‌ها از احتمال آماده‌سازی برای حمله‌ای جدید حکایت دارد و از سوی دیگر، آمریکا تلاش دارد مذاکره را برای دستیابی به اهداف محقق‌نشده در میدان نبرد دنبال کند. در این میان، رسانه‌ها و عملیات روانی هم ابزاری برای بازسازی اعتبار ازدست‌رفتهٔ آمریکا ارزیابی می‌شوند.
گزینه‌های نظامی محتمل از سوی آمریکا و متحدان
🔹براساس اظهارات مقامات آمریکایی و تحلیل کارشناسان نظامی در ایران، فهرست زیر، اقدامات تهاجمی احتمالی آمریکا و متحدانش است:
🔹هدف‌قراردادن زیرساخت‌های حیاتی: حملات هوایی و موشکی به پل‌ها و نیروگاه‌های برق، به‌قصد ایجاد اختلال در شبکهٔ حمل‌ونقل و انرژی.
🔹انجام عملیات ترور با هدف حذف فرماندهان نظامی و شخصیت‌های غیرنظامی کلیدی از طریق عملیات هوایی یا تروریستی.
🔹تسخیر یا انهدام دارایی‌های دریایی: حمله و تلاش برای اشغال جزایر نفتی یا بنادر اصلی توسط تفنگداران دریایی.
🔹تشدید محاصرهٔ دریایی: ایجاد محدودیت علیه ناوگان تجاری و نفتکش‌های ایران در آب‌های بین‌المللی.
🔹عملیات ویژه علیه دارایی‌های استراتژیک: تلاش برای ربایش اورانیوم غنی‌شده یا تخریب پایگاه‌های موشکی با استفاده از یگان‌های عمل‌کنندهٔ ویژه.
بانک اهداف متنوع ایران در برابر حملات آمریکا‌ و متحدانش
🔹صرف‌نظر از احتمال بالای ناموفق‌بودن و خسارت‌های جانی به تجاوزگران در حملات احتمالی، ایران با توجه به شکست دیپلماسی و بی‌اعتمادی کامل به مذاکرات دروغین، بانک اهداف خود را به‌شکل «عمل متقابل» و «بازدارندگی تهاجمی» تدوین کرده است. گزینه‌های زیر، بخشی از سناریوهای پاسخ ایران براساس نوع اقدام آمریکاست:
🔹در صورت حمله به نیروگاه‌های برق ایران: ازبین‌بردن نیروگاه‌های برق رژیم صهیونیستی و سایر کشورهای هم‌پیمان آمریکا در منطقه با حملات موشکی و پهپادی.
🔹در صورت حمله به زیرساخت‌های نفت و گاز ایران: هدف‌قرار‌دادن نقاط کلیدی نفت و گاز رژیم صهیونیستی و کشورهای منطقه، به‌گونه‌ای که کاهشی معادل ۲۵ میلیون بشکه نفت در روز به‌مدت یک سال ایجاد شود.
🔹در صورت ترور شخصیت‌های نظامی و غیرنظامی ایران: تخریب مراکز فناوری اطلاعات و هوش مصنوعی رژیم صهیونیستی و سایر کشورهای هم‌پیمان آمریکا.
🔹در صورت تعرض سرزمینی(مانند تصرف جزایر یا بنادر): حملهٔ گسترده و ترکیبی بالستیکی، کروز و پهپادی به ناوهای هواپیمابر و بالگردهای مهاجم.
🔹در صورت ادامه یا تشدید محاصرهٔ دریایی ایران: بستن تنگهٔ باب‌المندب و در صورت لزوم، بستن کامل تنگهٔ هرمز با مین‌ریزی بسیار گسترده و قطع کلیه مسیرهای لوله‌ای فروش نفت.
🔹اجرای عملیات غافل‌گیرکننده علیه منافع آمریکا در خارج از منطقه.
🔹در صورت تهاجم زمینی از پایگاه‌های آمریکا در منطقه: عملیات زمینی مرکب با نیروهای مقاومت و همکاری مجاهدان محلی کشورهای میزبان پایگاه‌ها، همراه با به‌اسارت‌گرفتن نظامیان آمریکایی با کمک مردم بومی.
‌
کارشناسان نظامی و راهبردی بر این باورند که در صورت بروز جنگ تمام‌عیار، دامنه و شدت تحولات از سناریوهای فوق خارج نخواهد شد. به عبارت دیگر:
🔹جنگ به‌سرعت منطقه‌ای می‌شود: با مشارکت مستقیم «محور مقاومت» و هدف‌قرارگرفتن متحدان آمریکا (به‌ویژه رژیم صهیونیستی و کشورهای نفتی حوزه خلیج فارس).
🔹بازدارندگی تهاجمی ایران فعال می‌شود: پاسخ ایران صرفاً دفاعی نبوده و با هدف «اعمال هزینه راهبردی سنگین» بر دشمن و متحدانش طراحی شده است.
🔹شوک انرژی جهانی اجتناب‌ناپذیر است: بسته‌شدن تنگهٔ هرمز و باب‌المندب همراه با تخریب تأسیسات نفتی منطقه، بازار انرژی جهان را با بحران بی‌سابقه‌ای روبه‌رو خواهد کرد.
🔹آمریکا با محاسبهٔ هزینه-فایده دشوار مواجه است: هرگونه اقدام نظامی محدود، به‌دلیل طراحی پاسخ جامع ایران، به‌سرعت به درگیری گسترده‌ای منجر می‌شود که خروج از آن فاقد راهبرد روشن به‌نظر می‌رسد.
🔹در چنین شرایطی، تمدید آتش‌بس نه یک حرکت صلح‌آمیز، بلکه «فرصتی برای بازسازی قوای طرفین و تکمیل بانک اهداف» ارزیابی می‌شود و هرگونه محاسبهٔ اشتباه می‌تواند منطقه را وارد مرحله‌ای بی‌بازگشت از رویارویی تمام‌عیار کند.
حادثه امنیتی برای یک کشتی باری در سواحل سومالی
🔹مرکز عملیات تجارت دریایی انگلستان، از وقوع یک حادثه امنیتی در فاصله ۸۳ مایلی جنوب شرقی سومالی خبر داد.
🔹گزارش شده ۲ قایق کوچک حاوی افراد مسلح به این کشتی حمله کرده‌اند.