فراموش نکنیم که در ژوئن ۲۰۲۵ به همین بهانه به ایران حمله کرده و مدعی امحای کامل برنامه هسته‌ای ایران شده بودند

به هوش باشیم:
این جنگ بر سر قلمرو، منابع یا ژئوپلیتیک نیست. این جنگی است که معنای واقعی «خیر» و «شر» را در عصر ما و برای نسل‌های آینده تعیین خواهد کرد.
آنچه بر ملت صلح‌دوست ایران تحمیل شده، یک جنگ متعارف نیست.
در یک سو کسانی ایستاده‌اند که از نقض قواعد حقوق جنگ و زیر پا گذاشتن اصول انسانی لذت می‌برند؛ کسانی که برای تفریح آدم می‌کشند، کودکان را سلاخی می‌کنند تا خانواده‌هایشان را عذاب دهند، و به سالن‌های ورزشی زنان حمله می‌کنند فقط برای آزمایش قدرت تخریب جدیدترین موشک‌هایشان.
این جنگ میان کسانی است که با افتخار از غرق کردن کشتی‌های غیرمسلح برای «تفریح بیشتر» حرف می‌زنند، و مردمی که حتی در میانه تجاوز، برای حفاظت از جان بی‌گناهان نهایت تلاش خود را می‌کنند.
این جنگ میان دروغگویان حرفه‌ای است که برای خشونت‌شان توجیه جعل می‌کنند، و مردمی شریف که فقط با تکیه بر توان و اراده خود، از وطن و کرامت انسانی‌شان دفاع می‌کنند.
این جنگ میان کسانی است که تصمیم‌هایشان متاثر از تسویه حساب‌های اخلاقی گرفته می‌شود، و کسانی که با وجدان روشن و بی‌آلایش عمل می‌کنند.
این جنگ، نبرد تعیین‌کننده‌ای برای آینده بشریت است. این جنگ مشخص خواهد کرد که آیا دستاوردهای تمدن انسانی — حقوق بشر، حاکمیت قانون و مبانی بنیادین اخلاقی— باقی می‌ماند یا به کلی نابود خواهند شد.
ما باید انتخاب کنیم:
آیا جهانی می‌خواهیم که تحت سیطره اربابان برده‌داری — مستکبر، زورگو و غیر پاسخگو  — قرار داشته باشد؟ جهانی که با زور، دروغ و اخاذی حکومت می‌کند؟
یا برای جهانی می‌ایستیم که بر پایه احترام، عدالت، صلح و کرامت انسانی باشد؟
وجدان بشریت هنوز نمرده است. اما در چنین روزهایی، سکوت یعنی همدستی با شرارت.
اگر با گزینه بربریت و سلطه مخالفیم، باید شجاعت اخلاقی داشته باشیم، سخن بگوییم، عمل کنیم و در سمت درست تاریخ بایستیم — پیش از آنکه جهان به پرتگاه بی‌قانونی و بردگی سقوط کند.
انتخاب با شماست.
و تاریخ عملکرد ما را ثبت خواهد کرد.