که در تاریخ نوشته باشند: «پس از قتل اباعبدالله الحسین علیه‌السلام و واقعۀ عاشورا، مختار بر منبر مسجد مدائن اعلام کرد: به یاد شهدای کربلا، مخصوصاً حنجر پاره شدۀ علی اصغر و دست‌های قلم‌شدۀ عباس‌بن‌علی، می‌رویم با یزید مذاکره کنیم تا بلکه بتوانیم ارادۀ خود را بر دشمن دیکته کنیم و اموال مسروقۀ خیمه‌گاه را برگردانیم و چند دیناری برای گذران زندگی شیعیان بگیریم. نام تیم مذاکره را هم می‌گذاریم #کربلا۷۲ تا دشمن بداند که ما مظلومیت‌ها و خون‌های کربلا را از یاد نمی‌بریم»
شرم‌آورتر از این کار و صحبت‌های مختار، این بود که در ادامه نوشته باشند: «مردمی که یزید امامشان را ارباً اربا به قتل رسانده بود، با تکیه بر سابقۀ موفقِ مختار، دور او را گرفتند و حلوا حلوایش کردند تا برود و دینارها را بیاورد...»
اما مختار، آن‌قدر شرافت و شجاعت و عقل داشت که چنین سخنانی نگوید و عَلَمِ خونخواهی بلند کند و شعارش یالثارات‌الحسین باشد نه #کربلا۷۲!
و مردم، آن‌قدر از قتل امامشان سوخته بودند که به دینار و درهم حتی فکر هم نمی‌کردند... و مختار کاری با قتلۀ کربلا کرد که دیگر پس از آن، کسی جرأت نکرد تا امامی را به شمشیر بکشد و تکه‌تکه کند
✍️ آسِدمیم
📢آخرین اخبار و رویدادهای کرج:
🔗@karaj_online_ir
🌐 karaj-online.ir