آصف دورانی سفیر اسبق پاکستان در ایران

بن‌بست جاری ایران و آمریکا روزبه‌روز نگران‌کننده‌تر می‌شود. ترامپ تصور می‌کرد فشار نظامی و تحریم‌ها، ایران را مجبور به پذیرش شروط آمریکا در مسئله هسته‌ای خواهد کرد. اما در مقابل، موضع ایران عمدتاً بدون تغییر مانده است: بدون سلاح هسته‌ای، اما بدون تسلیم حق خود برای فناوری صلح‌آمیز هسته‌ای در چارچوب ان‌پی‌تی.
دور اول از نظر سیاسی دستاورد چندانی نداشت. ایران از موضع هسته‌ای خود دفاع کرد، ارزش راهبردی تنگه هرمز را نشان داد و ثابت کرد که جغرافیا، موشکها و پهپادها بازدارنده‌های قدرتمندی هستند. تهران اکنون خواستار ۳۰۰ میلیارد دلار غرامت بابت خسارت‌های جنگی و آزادسازی ۱۲ میلیارد دلار دارایی مسدودی، شده است که اهرم جدیدی به مذاکرات آینده می‌بخشد.
خطر واقعی اینجاست که به نظر می‌رسد هیچ یک از دو طرف راضی نیستند واشنگتن نتوانست تعهد ایران را جلب کند؛ تهران نیز حاضر به عقب‌نشینی نیست. نتیجه شاید صلح نباشد، بلکه یک توقف پیش از دور دوم رویارویی باشد.
جنگی دیگر به معنای افزایش قیمت نفت، تورم، عدم قطعیت اقتصادی و بی‌ثباتی بیشتر در خاورمیانه و فراتر از آن خواهد بود. دیپلماسی همچنان تنها مسیر پایدار است. نیروی نظامی می‌تواند زیرساخت‌ها را تخریب کند، اما نمی‌تواند واقعیت‌های سیاسی‌ای را که در هسته مناقشه ایران و آمریکا قرار دارد، حل‌وفصل کند. زمان در حال اتمام است./انتخاب